Een uitbundig intieme sfeer; dat is het handelsmerk van Tuinderij Bodemliefde. Niet vaak kom je op een plek waar gezamenlijkheid zo moeiteloos hand in hand gaat met respect voor de eigenheid van elk individu. Vrijwilligers van allerlei pluimage voelen zich thuis op dit buitengewone oord, sferen versmelten moeiteloos met elkaar. Zo zegt de één “Namasté”, terwijl de ander enthousiast babbelt over de zonnepaneeltafel waar we aan zitten. Tussendoor worden er walnoten uit eigen gaard gekraakt, recepten uitgewisseld en de laatste bijzonderheden van ver en dichtbij besproken. Als vrijwilliger word je overduidelijk uitgenodigd om echt mee te doen in het wel en wee van de tuinderij, zelfs de inhoud van de pakketten en het opbouwen van composthopen wordt tussen slurpende slokken koffie doorgenomen. Het bezielde bonte gezelschap stelt zich graag voor!
Door een advertentie kwam Grace te weten over deze tuin. Ze is altijd al graag in de natuur en bezig met de aarde, maar door bij de tuinderij als vrijwilliger aan de slag te gaan merkt ze hoeveel ze bij leert. Ze houdt van de manier hoe hier wordt omgegaan met de natuur en probeert dat nu in het klein ook thuis toe te passen.
“Ik word hier helemaal zen!”
Miranda heeft al langer een droom om een voedselbos aan te leggen en in een ecologisch tiny house te wonen. Die droom is er nog steeds, maar toen ze in het Angerlo’s nieuws las over deze tuinderij dacht ze: “Zij doen precies wat ik zo leuk vind!” Miranda wordt zo blij van deze plek, om zoveel verschillende dingen te leren, lekker in de aarde te wroeten en vooral hoe bewust er met grondverbetering om wordt gegaan, want dat is toch wel de basis van alles. Miranda is een natuurmens die zich graag laat overrompelen door onverwacht mooie momenten, zoals zwemmen met bevers en ijsvogels die zich aan haar opdringen. Ontwapenend!
Net als haar zus had Petra al langere tijd een moestuin, maar ook de wens om echt samen aan de slag te gaan. Toen hun broer (Fons Eijkelkamp) vroeg of ze aan de slag wilden op het nieuw verworven terrein van InnoFields, hoefde Petra daar geen twee keer over na te denken. Enthousiast gingen ze al pionierend samen aan de slag met strokenteelt, moestuin, voedselbos. Langzaam organisch groeide de plek. Voor Petra is het belangrijk om in de natuur te zijn, maar ook om dit in gezamenlijkheid te doen. Ook op dagen dat je wat minder zin hebt, is het fijn om te gaan omdat je elkaar ondersteunt, en.. je hebt altijd gelijk resultaat!
“De energie hier onder de mensen is zo fijn, je wordt opgelift en krijgt zin om meer te gaan doen!”

Als hovenier is Gerrit altijd graag buiten geweest en wilde hij na zijn pensionering graag zijn kennis en kunde inzetten op een inspirerende plek. Gerrit vindt de groep bij Bodemliefde fantastisch en hij ziet ieder jaar zoveel verbetering om zich heen. Permacultuur en biologisch was helemaal nieuw voor hem, hij is opgevoed met chemie en bestrijdingsmiddelen. “Maar dit is veel mooier!” Gerrit heeft een enorme interesse in de bodem, in compost en hoe je steeds mooiere groentes kunt verbouwen. Daarnaast is hij ook lid van de vogelwerkgroep en zorgt op die manier voor verbindingen op een ander niveau, zo komen er binnenkort verschillende vogelkasten te hangen op het terrein.
Via een klasgenoot kwam Darius in aanraking met Bodemliefde. Hij doet een opleiding ecologie waarin hij zelf vooral geïnteresseerd is in de interactie mens-natuur. Als stagiair pakt hij allerhande klussen op, hij wilde de breedte van de tuinderij ervaren, maar de focus op de bodem is toch wel zijn paradepaardje, dat is de basis van het leven voor hem.
“Zonder de bodem heb je niks.”
Eigenlijk is Augustus geen vaste vrijwilliger op de tuin, ze komt vandaag mee met Darius. Zelf zegt ze dat ze niet zo van de natuur is, maar een scherp oog ziet iets anders. Augustus vindt het heerlijk om allemaal te zien, te horen en ze leert heel veel zo in een dag. Wie weet wat er is aangewakkerd…
“Ik hobbel er lekker achteraan.”
Rosa is de dochter van Petra en nichtje van Fons en Imelda, zodoende kwam ze ook in aanraking met Bodemliefde. Ze is zelf graag in de tuin, ze werkt regelmatig de stress van de dag onder de bodem met haar vingers in de aarde. Toen ze hoorde van de tuinderij dacht ze: “Hier gebeuren interessante dingen, hier wil ik onderdeel van zijn!” Rosa werkt minder vaak mee als vrijwilliger dan ze graag zou willen, maar is als kunstenares intensief betrokken. Ze maakt tekeningen, illustraties, een belevingsroute en werkt mee aan de website. Vorig jaar ontwierp en beschilderde ze de deuren van de winkel.
“Met je handen in de aarde is mijn ontstresser.”
Samen met haar zus Petra heeft Imelda een cursus Permacultuur gevolgd en hadden ze al jaren beiden een moestuin. Toen ze min of meer een vrijbrief kregen van hun broer Fons om aan de slag te gaan op dit terrein, werd ze helemaal blij. Wat een kans! Ze roemt de fijne mensen op de tuinderij, die haar veel rust geven. Iedereen heeft er een eigen inbreng, en om zo samen iets neer te zetten voor een betere wereld, er een klein stukje aan bij te dragen, dat geeft Imelda veel voldoening.
“We creëren een unieke plek met elkaar.”

Maria vindt het fijn om te kunnen bijdragen aan het verspreiden van het belang van onbespoten plantaardige voeding. Meestal helpt zij woensdags in de winkel.
“Eet meer plantaardig”